← Geri
Mavi laboratuvar eldivenli bir el, pipetle bir çocuk tabağındaki cırtlak pembe pudinge bir şey damlatıyor.

VII · Laboratuvardan tabağa

Şekerlemenin üstünde uyarı var. Çocuk şurubunda yok.

Pembe. Neon turuncu. Cırtlak sarı.

Çocuğunun hiçbir bahçede bulamayacağı renkler. Sadece rafta.

Bu renklendiricilerden altısı 2010’dan beri bir uyarı taşımak zorunda: çocukların dikkati üzerine olumsuz etkileri bulunabilir. Şekerlemede. Pudingde. Gazozda.

Peki çocuklar için ateş düşürücü şurupta? Aynı renklendirici. Uyarı yok.

Aynı madde. Aynı çocuk. Başka kanun.

İnanmadım. Sonra prospektüsü okudum.

Üç bulgu. Biri düşündüğümden farklı çıktı. O da yine burada. Sadece aradığını bulan araştırma yapmıyordur. Kendi kendini onaylıyordur.

Eczane kapısında biten uyarı

Yukarıda zaten yazdı: Titanyum dioksit gıdada yasak, ilaçta serbest. O günden beri bir şey daha eklendi. 2022 tarihli tüzükte bir şart vardı — konu üç yıl içinde yeniden incelenecekti. Bu inceleme tamamlandı. 4 Ağustos 2025’te. Sonuç: E 171 ilaçta kalıyor. Yeni bir süre de yok.

Ama en sert nokta bu renklendirici değil. Onu ancak aramaya devam edince buldum.

Gıda mevzuatında altı renklendirici 2010’dan beri ambalajda zorunlu bir cümle taşıyor. Bu cümle katkı maddeleri tüzüğünün Ek V’inde yer alıyor ve aynen şöyle: “Çocukların aktivite ve dikkatleri üzerine olumsuz etkileri bulunabilir.” Tartrazin, kinolin sarısı, gün batımı sarısı FCF, azorubin, ponso 4R, allura kırmızısı AC.

İlaç mevzuatında bu cümle geçerli değil. Avrupa İlaç Ajansı’nın ilgili eki aynı renklendiriciler için tek bir satır istiyor: alerjik reaksiyonlara neden olabilir. Çocuklarla ilgili tek kelime yok. Titanyum dioksit ve kinolin sarısı orada hiç geçmiyor — onlar için hiçbir uyarı zorunlu değil.

Gün batımı sarısı içeren bir şekerleme bu uyarıyı taşıyor. Aynı renklendiriciyi içeren çocuk ateş düşürücü şurubu taşımıyor.

Bu bir düşünce oyunu değil. Çocuklar için reçetesiz bir parasetamol şurubunun kısa ürün bilgisini açtım, Ocak 2025 tarihli, “Yardımcı maddeler” bölümü:

Çocuk şurubu, reçetesiz, eczane

Arıtılmış su, sakaroz (şeker), sodyum sitrat, ksantan, sitrik asit monohidrat, krema aroması, metil-4-hidroksibenzoat (E 218), propil-4-hidroksibenzoat (E 216), gün batımı sarısı FCF (E 110).

Bir Ek V renklendiricisi ve iki paraben. Zorunlu uyarı şu: “alerjik reaksiyonlara neden olabilir.”

Şimdi de işi adil kılan kısım, çünkü bunun bir mecburiyet olmadığını kanıtlıyor: Aynı rafta renklendiricisiz, titanyum dioksitsiz, koruyucusuz başka bir çocuk ateş düşürücü şurubu var. Başka türlüsü de mümkün. Sadece birinin istemesi lazım.

Gießen’den bir Alman üretici tam olarak bunu yaptı. 2018’den itibaren titanyum dioksiti ürünlerinden çıkardı, 2021’de iş bitmişti. Bu değişikliğin bütün bedeli kendi açıklamasında yazıyor: Ürünlerden biri artık açık mavi yerine koyu mavi.

Bedeli buydu. Başka bir renk.

Yanlış şüpheli

Et ikamelerindeki emülgatörler hakkında çok şey yazılıyor. Hep aynı iki isim: polisorbat 80 ve karboksimetil selüloz. Bunların gerçekte ne sıklıkla bulunduğunu merak ettim ve saydım — et ikamesi kategorisi, Almanya, kayıtlı 1.943 ürün.

Rafta gerçekte ne var

Metil selüloz · E 461  =  515 ürün · %26,5

Karragenan · E 407  =  233 · %12,0

Ksantan · E 415  =  135 · %6,9

Karboksimetil selüloz · E 466  =  4 · %0,2

Polisorbat 80 · E 433  =  0 · sıfır ürün

Herkesin konuştuğu iki madde rafta neredeyse hiç yok.

Açık ara en yaygını metil selüloz. Her dört üründen birinde. Sonra onun bağırsak florasına nasıl etki ettiğini aradım — Avrupa çalışma veri tabanında, sistematik olarak.

Sıfır sonuç. Bu konuda insanda yapılmış tek bir inceleme yok. Avrupa otoritesi selülozları 2018’de grup hâlinde değerlendirdi, açıkça kimyasal olarak akraba maddelere benzerlikten yola çıkarak — tek tek değil.

Ve burada her yerde okuyacağın bir şeyi düzeltmem lazım. Emülgatörlerin bağırsak florasını yok ettiğini söyleyen meşhur çalışma 2015 tarihli ve bir fare çalışmasıydı. Karboksimetil selüloz ve polisorbat 80’le ilgiliydi — yani tam da burada neredeyse hiç geçmeyen ikisiyle. 2026’da bu konuda 60 kişi ve beş emülgatörle kontrollü bir deney yapıldı. Sonuç: iltihap değerlerinde fark yok.

Bunu ekliyorum, çünkü yoksa ilk itirazda çırılçıplak kalırsın. 2015’i alıntılayıp 2026’yı atlayan, bununla köşeye sıkıştırılır — hem de haklı olarak.

Bulgu şu değil: “Bu seni hasta eder.” Bulgu şu: Her dört üründen birinde bulunan madde bu açıdan hiç incelenmedi. Çürütülmedi. İncelenmedi.

Kimyayla ilgisi olmayan bir sayı daha. Bilinen bir vegan köfte 100 g’da 2,0 g tuz içeriyor. Etten yapılan köftelerde ortalama, resmî Ürün İzleme 2025’e göre 1,60 ila 1,63 g. Adil olmak için ekleyeyim: Kayıtlı 964 et ikamesi ürünün tamamı üzerinden hesaplanınca ortalama 1,60 g, yani şarküteri ürünlerinin altında. Demek ki mesele kategori değil, tek tek ürün. Asıl nokta da tam bu.

On Üçler

Buraya kadar konu içinde ne olduğuydu. Şimdi tam tersi — ve bu, kimsenin tartışarak elimden alamayacağı kısım, çünkü bir görüş değil, kanundaki bir tablo.

Avrupa katkı maddeleri tüzüğünün Ek II’sinde, katkı maddelerinin kullanılamayacağı gıdaların bir listesi var. “Kullanılmamalı” değil. Kullanılamaz.

  1. İşlem görmemiş gıdalar et hazırlamaları hariç
  2. Bal
  3. Emülsifiye edilmemiş sıvı ve katı yağlar hayvansal da bitkisel de
  4. Tereyağı
  5. Pastörize veya sterilize süt aromasız
  6. Sade yoğurt fermantasyondan sonra ısıl işlem görmemiş
  7. Yayık altı aromasız
  8. Doğal mineralli su ve kaynak suyu
  9. Kahve aromalı hazır kahve hariç
  10. Yaprak çay aromasız
  11. Şekerler
  12. Kuru makarna glutensiz ve düşük proteinliler hariç
  13. Bebek ve küçük çocuk gıdaları

AB’de yaklaşık 320 katkı maddesi izinli. Bu on üç kategoride: hiçbiri.

Bal için bu, Almanya’nın bal yönetmeliğinde (Honigverordnung) kelimesi kelimesine yazıyor: “Bala, bal dışında hiçbir madde katılamaz.” Suda ise tek bir kelime iki dünyayı ayırıyor: Doğal mineralli su, karbondioksit dışında hiçbir şey içeremez. Sofra suyu karıştırılarak üretilebilir ve katkı maddesi içerebilir. İkisi rafta yan yana duruyor.

Tercih değil. Yasak.

Şimdi de yazmak zorunda olduğum çengel, yoksa bütün iddia çöker: Bu on üçte kısa bir içindekiler listesi hiçbir şey kanıtlamaz. Zaten zorunlu. Bir liste ancak bir şeyin işlendiği yerde bir şey anlatır.

Belirleyici kırılma noktası bir numaranın arkasındaki parantezde. Et hazırlamaları hariç. Et bir hazırlamaya dönüştüğü anda — marine edilmiş, baharatlanmış, tuzlanmış —, yasak artık işlemez. O zaman fosfatlar, nitritli kür tuzu ve antioksidanlar serbest. Aynı et. Arada tek bir el hareketi.

Kendin kontrol et

Bana inanma. Git oku.

Gıda katkı maddelerine ilişkin (AT) 1333/2008 sayılı Tüzük, Ek II Kısım A Tablo 1 ve Ek V · (AB) 2022/63 sayılı Komisyon Tüzüğü · AB Komisyonu’nun E 171’in yeniden incelenmesine ilişkin 04.08.2025 tarihli çalışma belgesi · Avrupa İlaç Ajansı’nın yardımcı maddelere ilişkin eki · ben-u-ron® Saft 40 mg/ml kısa ürün bilgisi, Ocak 2025 · Pascoe Naturmedizin’in 2018–2021 dönüşümüne ilişkin üretici açıklaması · Open Food Facts üzerinden sayım, et ikamesi kategorisi, Almanya · Chassaing ve ark., Nature 2015 · Wellens ve ark., Clin Gastroenterol Hepatol 2026 · EFSA 2018, selülozlar hakkında · Almanya federal beslenme ve gıda araştırma enstitüsü (Max Rubner-Institut), Ürün İzleme 2025 · Almanya bal yönetmeliği (Honigverordnung) § 2 · Almanya maden ve sofra suyu yönetmeliği (Mineral- und Tafelwasser-Verordnung).

Sayım, gönüllülerin güncel tuttuğu açık bir veri tabanından — temsilî bir örneklem değil. Büyüklük sırası, tek tek baktığım her içindekiler listesiyle örtüşüyor.